Šaćir Lutvija iz sela Krstac kod Dragaša proglašen je krivim u ponovljenom postupku za ratni zločin protiv civilnog stanovništva u Prizrenu tokom 1998. i 1999. godine.
Sudsko veće Osnovnog suda odredilo je Lutviji zatvorsku kaznu od 10 godina. Na ime sudskih troškova dužan je da plati 400 evra, a na ime oštećenih još sto evra.
„Nezadovoljni presudom imaju pravo žalbe“, naveo je postupajući sudija Osnovnog suda u Prištini.
I u prehodom postupku Lutvija je takođe osuđen na deset godina zatvora. Međutim, posle žalbe odbrane, Apelacioni sud Kosova ukinuo je prvostepenu presudu zbog nedostatka materijalnih dokaza i kontradiktornih izjava svedoka, zbog čega je tražio i ponavljanje postupka.
U optužnici koju je protiv Lutvije podiglo Specijalno tužilaštvo navedeno je da je u vreme ratnih sukoba 1998- 1999. godine, u Prizrenu pojedinačno i u saizvršilaštvu sa drugim pripadnicima policije, dok je bio mobilisan, uniformisan i naoružan, prekršio norme međunarodnog prava. Kako je navedeno, postoji dobro osnovana sumnja da je u saizvršilaštvu izvršio krivično delo ratni zločin protiv civilnog stanovništva.
Lutvija je prema optužnici „primenio represivne mere ubistva, hapšenja, premlaćivanja, maltretiranja i nečovečnog postupanja“.
Međutim, Adis Lutvija, sin optuženog, isticao je tokom postupka da su njegovog oca zamenili sa drugim policajcem u Prizrenu koji je na licu imao mladež.
Isto je tvrdila i advokatica Šaćira Lutvije Jovana Filipović koja je tokom postupka navodila da njen branjenik nije osoba koja je odgovorna za zločine navedene u optužnici, dodajući da je u to vreme u stanici policije u Prizrenu bio aktivan još jedan policajac sa belegom na licu, što je glavni detalj po kome su oštećeni identifikovali uhapšenog kao osumnjičenu osobu.
