Njihove zabrinutosti, kako se ističe u saopštenju Inter, danas su se u velikoj meri obistinile, dok očekivana reakcija međunarodnih aktera izostaje.
“Upozorenja i zabrinutost potpisnika u vezi s pritiscima na srpsku zajednicu uglavnom su se obistinila, ali se nisu ostvarila njihova nadanja da će oni koji su priznali nezavisnost Kosova – obećavajući izgradnju multietničkog i demokratskog društva i godinama radeći na afirmaciji kosovske državnosti – pokazati odlučnost u očuvanju mira i bezbednosti za Srbe na Kosovu”, dodaje se.
Kako je navedeno, izostao je i neophodan pritisak na Vladu Kosova da obustavi “jednostrane, nekoordinisane, a često i protivpravne akcije kosovske policije i drugih institucija prema srpskoj zajednici, njenim institucijama i ustanovama”.
U saopštenju se ukazuje na brojne primere institucionalnog pritiska na srpsku zajednicu:
– Svedoci smo brojnih kršenja kodeksa policijske etike na severu Kosova kroz upotrebu brutalne sile, često sa elementima torture, prema pripadnicima srpske zajednice među kojima su žrtve neretko i maloletna lica.
– Pojave seksualnog uznemiravanja žena na severu Kosova postaju sve učestalije, a posebno zabrinjava činjenica da su kosovski policijski organi tek prošle nedelje prepoznali problem i preduzeli određene mere kako bi sprečili ovu devijantnu pojavu ponašanja. Međutim, i dalje nedostaje propisna reakcija pravosudnih organa.
– Praksa selektivnog hapšenja Srba, često i bez naloga tužilaštva se nastavila.
– Ukidanje upotrebe dinara kao platežnog sredstva, kao i obustava rada bankarskih i poštanskih ustanova, značajno su uticali na kvalitet života srpske zajednice ali i na smanjenje obima privredne aktivnosti u srpskim sredinama.
– Pod izgovorom da se finansiraju iz Srbije, ukinute su institucije i ustanove koje pružaju usluge koje kosovske vlasti nisu u stanju da organizuju u srpskim sredinama – uključujući i ustanove iz oblasti kulture i sporta, čije ukidanje posebno pogađa najmlađe slojeve stanovništva.
– Zabrana uvoza robe iz Srbije je uvedena i praktično je i dalje na snazi, iako u izmenjenom institucionalnom obliku.
– Nastavljena je protivpravna eksproprijacija privatnog zemljišta u svrhu izgradnje policijskih utvrda i baza na severu Kosova.
– Pod izgovorom “vladavine zakona”, zakonska rešenja se selektivno primenjuju na način koji narušava etničku ravnotežu i dovodi do oduzimanja društvenih i ekonomskih resursa srpskoj zajednici, stvarajući sistemski pritisak da se njeni pripadnici isele sa Kosova, a oni koji ostanu da se politički pasivizuju.
– Gradonačelnici opština na severu Kosova, izabrani iz redova albanske zajednice sa legitimitetom od svega oko 3% lokalnog biračkog tela, donose odluke koje direktno negativno utiču na kvalitet života većinske srpske zajednice.
– Ni verski objekti nisu pošteđeni institucionalnog nasilja koje dolazi od strane Vlade Kosova, što se najočiglednije vidi u protivpravnom oduzimanju dve crkve koje pripadaju Eparhiji raško-prizrenskoj, kao i kroz zabranu ulaska u posed crkvenim predstavnicima, zabranu građevinskih radova i uništavanje crkvene imovine.
– Takođe podsećamo da smo apelovali za mir više od sto dana pre oružanog sukoba u Banjskoj, jer smo znali da će uvek biti onih koji će pre izabrati rat nego trpeti u miru. A mi želimo mir.
Autori ponovo pozivaju predstavnike Evropske unije, Sjedinjenih Američkih Država, Nemačke, Francuske, Italije i Velike Britanije da preduzmu neophodne mere kako bi se sačuvao mir i stvorili uslovi za suživot Albanaca, Srba i drugih zajednica na Kosovu, bez institucionalnog nasilja od strane centralnih vlasti u Prištini.
“Kao što smo naglasili i pre dve godine u Apelu za mir, vi snosite istorijsku i moralnu odgovornost za sudbinu srpskog naroda koji živi na ovim prostorima. Od vaše odlučnosti zavisi naša budućnost, a od brzine vašeg delovanja – očuvanje mira na Kosovu. Istorija će upamtiti vaše naredne poteze, otuda apelujemo da budite odgovorni prema vrednostima demokratije i multietničkog suživota na kojima počiva zapadna civilizacija”, zaključuje se u saopštenju dostavljenom medijima.
